زبان شعری امروز

تاريخ: دوشنبه سوم اردیبهشت 1386 ساعت :22:9

 من به صورت کلی موضوعم رو بیان میکنم زیاد کاری به قالب های

 

شعری ندارم . همه مردم حتی بعضی شاعرا( نه حرفه ای ها) فکر میکنن شعر یعنی ، زلف،کمند

 

، گیسو، جام و... . این کلمات دیگه خیلی خیلی  قدیمی شده حالا ما باید با استفاده از بازی با

 

کلمات و استفاده از واژه های  امروزی شعر خودمون رو به بهترین نحو اداره کنیم و جوری

 

اون رو قوی کنیم که خواننده نه تغییر جزئی پیدا کنه بلکه اونقدر دگرگون بشه که شعر شما اونو

 

در بر بگیره ، حالا این کار بستگی به ذوق شاعر داره که چطور صنعت های شعری رو تو

 

شعرش به کار میبره. به قول استاد بزرگم  آقای منصوری که همیشه  میگه باید جوری که

 

صحبت میکنیم شعر بگیم ،نه یه فعل رو بیارم اول و نه یه فاعل رو ببریم آخر. دوستان خوب و

 

عزیزم دوران زبان شعری حافظ دیگه به سر رسیده هر کی بیاد مثل حافظ شعر بگه اصلا بد

 

نسیت ولی هیچ کار جدیدی نکرده ،اون کار رو قبلا حافظ کرده پس چه بهتر که ما همون شعر

 

رو به صورت امروزی تر بیانش کنیم یعنی به صورت پست مدرن. به نظر من (این فقط نظر منه

 

ممکنه که بعضی مخالف و بعضی موافق باشن) دیگه جایی برای شعر های مدرن هم نیست شعر

 

های مدرن فقط از فضای امروزی (نه گذشته)استفاده میکنه . یه شعری موفقه که بتونه در عین

 

استفاده از کلمات امروزی از  و فضاهای گذشته ،  با بازی درست اونا تو استفاده کنه. یعنی ما

 

فضای و کلمات امروزی رو حدود 95 درصد و فضای گذشته رو امروزی کنیم و  فقط به 5

 

درصد اختصاص بدیم ، کاری که تقریبا آقای احمد  شاملو تو  شعراش کرد.ایشون  گذشته

 

خودشو به طرزی استادانه  در کنار کلمات امروزی به کار برد که دیگه کهنه شدن اونا زیاد

 

مشخص نبود و به چشم نمی اومد . پس مطالبم رو جمع بندی میکنم ، ما باید زبان شعری قدیمی

 

رو کنار بذاریم  و زبان شعری جدید رو با استفاده از مطالعه در آثار امروزی (نه اینکه شعر

 

کلاسیک رو دیگه نخونیم)  انتخاب کنیم و ما از این طریق میتونیم با زبانهای شعری امروز

 

ارتباط بهتری برقرار کنیم .